maandag 28 augustus 2017

Man man man wat een koppel!


Ik naaide ochottekes een klein jaar toen mijn oog viel op een stockverkoop van Mis-en-plis. Wie hier wat vaker meeleest zal het ondertussen wel duidelijk zijn dat ik allesbehalve een fashionista ben. Wat zeg ik, dat er van enig modebewustzijn hier niet vreed veel sprake is. Mis-en-plis was hier dus niet  gekend maar euh, schoon gerief ging daar te vinden zijn, zoveel was me al snel duidelijk. Het is ondertussen al even geleden maar ik herinner me nog levendig het snoepwinkelgevoel dat me volledig van de kaart blies, zoveel moois, zoveel delicaats - katoen en zo af en toe een beetje tricot, dàt waren mijn beste vrienden op dat moment. Ik kocht er vier klompjes goud, voorzichtigweg.

506-02
506-03

Eén van die stoffen was er eentje dat ik werkelijk prachtig vond, niet echt kleuren waar ik automatisch naar grijp maar wel kleuren die me staan. Twee jaar later voelde ik me zelfzeker genoeg om er de schaar in te zetten, zij het -euh- met enkele stommiteiten, zoals hier wel vaker het geval is. Ik wou namelijk de Ocean jurk maken maar zelfs bij het model in het tijdschrift bedekte die nauwelijks haar achterste. Mijn achterste is best wel wat omvangrijker en houdt van net iets meer stof errond #schaterlach. Ik mat en besloot maar liefst zo'n 25cm toe te voegen. Nu moet je weten dat ik - zoals de meesten vermoed ik - dat patronen overnemen en aanpassen een absoluut ***job'ke vindt, dus ik wissel dat af door links en recht al eens in de stof te knippen. Nee, super zuinig is dat niet, maar hé, ik doe mijn best en dat naaien moet ook nog wat plezant blijven en zo. Ik stond er echter niet bij stil wat 25cm toevoegen aan een cirkelrok betekende voor de hoeveelheid stof die ik nodig had - voor je nu denkt dat ik helemaal een idioot ben, ja, ik had wel degelijk een fikse hoeveelheid meer dan het boekje me voorschreef.

Moraal van het verhaal... het paste.er.niet.uit. Van geen kanten. Ik ben en blijf ervan overtuigd dat je de meeste naaistommiteiten kunt oplossen, maar hieraan zag ik toch geen beginnen. Met pijn in mijn hart verhuisde het hele boeltje naar het ufokot - aka het plekje in mijn kast dat ik bewaar voor onafgewerkte projecten. Na een opkuis vorig jaar gaf ik het bovenstuk weg want ik zag er zelf niets meer in - zij gelukkig wel; ziet eens wat voor moois eruit kwam! - en liet de rest nog een jaar verkommeren.

506-03b
506-04

Van het  Franse patronenmerk République du Chiffon ben ik erg grote fan, de meeste van hun ontwerpen vind ik onmiddellijk schoon en wil ik graag maken - helaas heb ik niet het ideale lijf voor hun patronen, getuige een aantal misbaksels die het scherm niet haalden én vallen hun maten wel héél erg Frans uit #schaterlach. Zo ook de Louise top, geef nu toe, dat detail maakt het ontwerp gewoon àf. Zo'n top in een soepel stofje, met een schone rok eronder, dàt was mijn plan.

Wonder boven wonder kreeg ik met wat puzzelen - ja! Ik leerde dus toch bij #schaterlach - en een extra naad op de rug - zie ik zelf niet, dus storen doet het me ook niet - alle stukken eruit. Restte me nog de rok... nog voor het patroon uitkwam, wist ik al 'die wil ik' maar tja, die maten hé, die maten. Mijn lijf ontgroeide de matentabel, dus hoe ambetantig ik er ook van werd, ik besloot het patroon niet te kopen - niet dat ik het merk niet wil steunen, maar een patroon kopen om het zelf te vergroten en aanpassen, daar had ik geen zin in. Juist op dat moment kwam de nieuwe LMV met de Dolores rok, je snapt wel dat de keuze vlug gemaakt was, niet?

506-06
506-07
506-08
506-09

M  A  A  T    E  N    M  A  A  K  P  R  O  C  E  S    T  O  P  |  Op basis van mijn maten, riskeerde ik het voor de top met maat 46 - ik mag dan wel wensen dat mijn heupen zich rond de 110cm situeren maar ik vertrouwde erop dat dat wel goed zou komen omdat de top ruim valt. Strikt genomen had ik het patroon een maatje moeten vergroten, maar ik vind wat minder vloeite niet erg, smaken en goestingen, zoals met zoveel dingen.

Als ik een nieuw patroon maak, snuister ik altijd wat rond in de -virtuele- kleerkasten van anderen. Wat me quasi telkens weer stoorde was dat de bh bandjes en de plek van de bandjes van het patroon helemaal niet overeen kwamen. Iedereen doet natuurlijk wat hij/zij zelf wil, maar zelf word ik daar ietwat neurotisch van, zo preuts ben ik wel #schaterlach. Ik hou van zelf kleding maken omdat het op die manier zo passend mogelijk is, maar dat eeuwige veranderen en aanpassen, daar puf en blaas ik al eens op voorhand van ;). Gelukkig hoefde ik er niet super veel over na te denken en kon ik enkel instructies opvolgen. Voor de rest, twee keer niets want geen nepen of andere toestanden die het proces vertragen - dan heb ik het niet over stof die behoorlijk weerbarstig was en niet uitgestreken wou worden, maar gezien de schoonheid van de stof bedek ik dat graag met de mantel der liefde. Net als het feit dat die bandjes achteraan niet op de juiste plek zitten en het daar eigenlijk ook zou aangepast moeten worden ;).

M  A  A  T    E  N    M  A  A  K  P  R  O  C  E  S    R  O  K  |  Ik stelde de obligate vraag niet maar besloot op voorhand dat het antwoord 'ja' zou wezen en bedacht hoe die rok me het meest zou flatteren. Rimpels zoals het patroon voorschrijft, vergeet het maar, dat was helemaal niets. Exit de rimpels en enter de plooien - die ik heel onbeleefd afkeek van  haar prachtige rok ;). Het enige waar ik over twijfelde was of ik hetzelfde kunstje ook aan de achterkant zou herhalen of niet. De rok bleef twee weken op de kast liggen tot mijn drie naaigezellen me unaniem 'rimpels' zeiden.

Rimpels werden het dus. Stiekem vervloekte ik de naaigezellen heel even want eerlijk waar, het was geen zicht. Ik zag al heel wat geslaagde en mooie Dolores rokken, maar ik leek wel een of ander grazend beest, niet echt het effect dat ik op het oog had. Het boeltje werd dus losgemaakt en ik maakte gelijkaardige plooien als in het voorpand - voor alle duidelijkheid, dat ging ook niet van de eerste, tweede of zelfs derde keer helemaal juist, maar hé, de aanhouder wint zeggen ze.
Ik verving de brede tailleband door een heel wat smaller exemplaar - was waarlijk érg lui en gebruikte tailleband vlieseline, waardoor ik ook niet moest sukkelen met 1 zijde nauwkeurig omstrijken en zo -, naaide er de knopen op. Correctie; ik naaide zeven knoopsgaten op beide voorpanden, een luiewijventaktiek die ik wel vaker toepas. Enkel de bovenste drie knopen kunnen ook effectief open ;)

De maattabel verwees me naar maat 46. Kleren die te klein zijn flatteren echter voor geen meter, dus ik beet door de zure appel en maakte wat ze me voorstelden. Geen strak plan, deze keer, de rok zakte af en dat was -again- niet zo flatterend. De boel werd opnieuw open getornd, de tailleband werd 1 maat ingenomen én ik maakte onmiddellijk komaf met die gekke ronding die LMV wel vaker in hun rokdelen tekent en die mijn lichaams eenvoudigweg niet staat. Soit, ondertussen snap je ongetwijfeld al waarom ik zo'n mooie verzameling ufo's heb, niet?

506-10





Stof in 2017: 23 in  - 98 uit  (11 gekocht&verwerkt - 14 verkocht - 7 gekregen)  - #1in4uit
M  e  v  r  o  u  w     K  h  a  d  e  t  j  e  s     v  s     d  e     u  f  o  '  s  :      8     d  o  w  n

woensdag 23 augustus 2017

"Het leven is voor de rappe"


In het begin van de zomer besloot ik mijn eigenste probleem eens goed aan te pakken; op verschillende plekken in mijn naairuimte stapelden de blauwe meubelgigant zakjes zich op. Leep ben ik wel; door ze op verschillende plekken te bewaren kon ik de omvang van het probleem een hele tijd negeren. Tot het moment dat ik besloot dat het tijd was om de boel in huis een te reorganiseren en de lijken zakjes uit de kast vielen natuurlijk.

Ik was streng voor mezelf... het was al erg genoeg dat het zover gekomen was, ik verzamelde ze -bijna ;) - allemaal op één plek, gaf er een aantal weg aan collega naaisters en besloot zoveel mogelijk af te werken vooraleer nieuwe projecten te beginnen. Niet makkelijk, want eens een project in zo'n zakje raakt, is de zin om het af te werken meestal mee het zakje in geraakt #schaterlach
De zomer is quasi voorbij, ik wou dat ik kon zeggen dat er geen ufo's meer te vinden zijn maar er is geen sprake meer van een gigantische stapel en dat is ook al iets.
Tijd om iets te doen aan een ander 'probleem', namelijk het gebruiken van de patronen die ik in huis heb.

505-02
505-03

Net op het moment dat ik er klaar voor was om mijn abonnement op LMV op te zeggen, kwam meneer Khadetjes thuis met de medeling dat hij datzelfde abonnement vernieuwd had. Lief en al, ik weet het wel, maar dat waren niet de eerste woorden die door mijn geest floepten. Ik wou het eigenlijk opzeggen omdat ik er wat moedeloos van werd, van hoe telkens nieuwe exemplaren op de hoop gelegd werden zonder dat ik ook nog maar tijd gehad had om een patroon uit het oude exemplaar over te nemen - herkenbaar? iemand? 

Vanaf nu (allé, eigenlijk al van bij het vorige exemplaar) blader ik gewapend met een post-it door het boekje, schrijf ik onmiddellijk op wat me bevalt en wat ik wil maken - en hoeveel en welke stof ik nodig heb - en probeer ik daar zo snel mogelijk werk van te maken. Enter Oona.

505-04
505-05
505-06
505-07
505-08

Hoewel ik op naaifront niet bijster democratisch ben - ik kies patroon, ik kies stof, ik maak, nogal ikkerig - ontdooide ik deze keer wat. Ik haalde twee stofjes uit de voorraad - haha, daar gaat al elke schijn van democratie ;) - en liet dochterlief kiezen. De prachtige wol haalde het niet, maar het alternatief, daar kan ik best mee leven. Vraag was wat het kind eronder ging aantrekken... want euh, begin deze week kon dat wel zo gedragen worden, maar ik wou graag dat het kind pakweg over een maand dit 'jurkje' - lees; rok met bretellen - ook nog kan dragen en dat marcheert alleen maar als er iets in de kast hangt dat erbij past.

Ik maakte het mezelf niet moeilijk en maakte min of meer een gelijkaardig patroon als in het tijdschrift. Ik nam het patroon van de Leather Sweater, paste links en rechts wat aan en bezorgde dochterlief de "liefde van haar leven". Zelf zag ik het eerder als "zet de inhoud van een ruiende pluimkwekerij in uw huis en probeer daar maar eens iets mee te naaien". Met die houding sta ik helaas alleen, want zelfs meneer Khadetjes liet vallen "dat dat toch wel héérlijk zacht is". Oh boy.

505-09
505-10
505-11

M  A  A  T  |  Ik was niet zo flink en ging uit van een rondslingerend lijstje met de maten van dochterlief, op basis daarvan, koos ik voor maat 122-128. Omdat ik ondertussen al wat ervaring met met hoe patronen voor kinderen bij het tijdschrift uitvallen, paste ik evenwel onmiddellijk een aantal dingen aan; ik verlengde de rok met 5 cm, en voegde voorzichtigheidshalve ook 1 cm toe aan wat het lijfje moet voorstellen. Dat laatste was niet nodig, maar de rok verlengen zou ik een volgende keer wèl opnieuw doen.

M  A  A  K  P  R  O  C  E  S  |  Het zal misschien verwaand klinken, maar euh, de 'jurk' is eigenlijk een rokje. Ondertussen ben ik wat dat betreft niet aan mijn proefstuk toe en keek ik dus nauwelijks naar hoe het tijdschrift wil dat ik dat doe. Ik voerde ook volledig - het is bijna najaar, ik vind dat mooier afgewerkt én ik ben nu eenmaal een voeringskonijn - waardoor het geheel niet in een twee drie klaar was. Who cares, het is geen wedstrijd.

In plaats van knopen zette ik op de overlap twee kleine drukknopen, dat leek me net iets handiger - tegelijk viel me ook weer op hoe rechtshandig de hele wereld gericht is, knopen én een rits aan deze kant van haar lijfje zijn voor haar simpelweg niet handig. Tel daarbij ook nog de knopen op de achterzijde voor de bretellen en je snapt wel dat dit geen outfit is om op sportdagen aan te trekken ;).
De 'jurk' is eerder aan de krappe kant, wat me doet vermoeden dat het kind er warempel wat cm's bijdeed in de omtrek - kan ik alleen maar toejuichen, want door de band genomen doet ze dat enkel in de hoogte. De keerzijde is dat dit wellicht vlug een andere eigenaar zal vinden of dat ondergetekende aan het tornen gaat om er een langere tailleband aan te zetten #alsofdatsnelgaatgebeuren. Eigen schuld, dikke bult, ik had het kind maar moeten opmeten voor ik eraan begon #schaterlach

Het sweaterpatroon werd op het rugpand doorgeknipt (halverwege het mouwgat); met het onderste deel deed ik niets, het bovenste stukje werd drie cm van de stofvouw af gelegd. Ik draaide het uiteinde twee keer om en stikte de rand vast.
De hals afwerken, dat was een ander vraagstuk #schaterlach. Ik stikte de trui ineen, stofzuigde mijn huis (ja écht, huis!) en constateerde dat ik geen halsboord geknipt had. Over-mijn-lijk dat ik nog eens schaar en die stof ging combineren. Er kwamen nog meer luiaardstactieken aan te pas... ik lockte een stukje elastische biais aan de rand, vouwde om en stikte door. Het is dat ik een hékel heb aan het woord easy-peasy anders gebruikte ik het zonder twijfel ;)

505-12
| Stof jurk: Autum Wonderland (Cloud 9) uit de voorraad | Patroon: Oona jurk (LMV 2017/5) |
| Stof trui: pluizig beest uit de voorraad | Patroon: Leather Sweater (LMV 2014/3) |






Stof in 2017: 23 in  - 98 uit  (11 gekocht&verwerkt - 14 verkocht - 7 gekregen)  - #1in4uit

Tip voor wie het LMV-overzicht wat kwijt is; een handig pinbord waarbij alles verzameld staat per categorie (heren - dames - jongens - meisjes - ...).

zaterdag 19 augustus 2017

Schoon dat hij daarmee is


Oh hoera voor 'het gemak' van sociale media allerhande.

504-02

Dankzij die teerbeminde sociale media - kuch kuch - kan ik jullie vertellen dat ik het stofje van deze jurk kocht op 21 februari 2016, met de bestemming "jongensgerief". Ik weet nog dat ik thuis kwam, de stofjes in de wasmachine dumpte en er daarna mijn schaar in zette... een Theo maat 134. Wat daarna gebeurde, dat is evenwel grijze zone. Het eindigde in een van de schone blauwe zakjes van de u alom gekende meubelgigant. Veel tekst en uitleg moet ik er niet bij geven, zoonlief heeft ondertussen al lang en breed een 140, voor hem moest ik het hemd niet afwerken. Toen ik het zakje aan nadere inspectie onderwiep, merkte ik dat ik eerder ruim gekocht had, en dat ik - mits niet al te zwierig - nog net een rokdeel uit de overblijvende stof kon krijgen. Zeg nu zelf, jongen of meisje, dat marcheert allebei prima in dit stofje!

504-03
504-04
504-05
504-06
504-07
504-08
504-09
504-10
504-11


M  A  A  T  |  Als ik dochterlief in de Zonen09 maattabel duw, kom ik uit op een 128... dat was ook de maat waarvan ik dacht dat ik die geknipt had. Gelukkig bleek ik alles geknipt te hebben behalve 1 voorpand en de kraag, waardoor ik de patroondelen erbij moest halen. Ha! Het bleek een 134 te zijn. Ik werkte de jurk toch af voor dit najaar omdat zo'n hemdjurk best wel wat wijder mag vallen dan een getailleerd hemd.

M  A  A  K  P  R  O  C  E  S  |  Er lagen maar liefst 3 Theo's geknipt  in die maat, geen idee waarom ik ze uiteindelijk niet maakte. Bij dit exemplaar bleef het knippen hangen op het voorpand, ik ben zo'n zindelijk - aka kieskeurig voor anderstaligen #schaterlach - geval dat het wel fijn vindt als de print van de stof doorloopt over het hele voorpand. Het was kiezen of verliezen, in dit geval. Ofwel bleef het een in frieten gesneden lap stof ofwel werd het een jurk voor dochterlief, zonder doorlopend voorpand. Tijdens een naai-avond-aan-mijn-keukentafel werd me fijntjes meegedeeld dat het best wel kan en mag, een niet doorlopende print #schaterlach #merciSpoetniksels en ik liet het los. Allé, min of meer toch, want er lopen vleugels door - hoewel niet perfect, wegens vleugels van andere beesten ;).

Ik mat op een jurk van dochterlief af waar het rokdeel begon, en paste dat toe op de Theo (ik knipte door een 3tal cm onder het merkteken voor de taille). Verder valt daar niet zoveel over te vertellen; voor het bovenstuk volgde ik de handleiding, de rechthoek werd gerimpeld en eraan vast gemaakt.
Toen ik de jurk zag liggen, had ik even last van ontkenning dat mijn kleintje daarin zou passen. Correctie; erin passen zou ze zeker, maar passen, dàt toch niet. Om het fenomeen patattenzak te vermijden, stikte ik op de naadwaarde nog een elastiek, zodat het jurkje wat meer zou aansluiten - nu ik de foto's bekijk, mocht die elastiek best wat kleiner zijn, maar hé, ik twijfel er niet aan dat dat kind er binnenkort perféct in past.

C  O  N  T  E  N  T  ?  |  Ik blijf ervan overtuigd dat dit hemdje zoonlief prachtig zou gestaan hebben en kan mezelf wel een stamp geven dat ik het nooit eerder afwerkte. Maar hé, ik bevrijdde een zakje van inhoud én mijn kleinste rebel komt perfect weg met dit 'hemdje'. Win win, noem ik dat!

504-13
| Stof: Libelle (Mies & Moos) uit de voorraad | Patroon: Theo (Zonen09) met rimpelrok |






Stof in 2017: 23 in  - 94 uit  (11 gekocht&verwerkt - 14 verkocht - 7 gekregen)  - #1in4uit 
M  e  v  r  o  u  w     K  h  a  d  e  t  j  e  s     v  s     d  e     u  f  o  '  s  :      6     d  o  w  n                                          

woensdag 16 augustus 2017

[#lst] Het werkpaard


In de begindagen van "de naaicarrière" werd hier van alles genaaid, misschien kun je wel zeggen dat ik me eerder focuste op van-alles-en-nog-wat-als-het-maar-geen-al-te-passende-kleding-was-en-al-helemaal-niet-voor-mezelf. Denk aan zakjes, kussens, mandjes, zakjes, vlaggen, knutselspullen, knuffels en nog meer zakjes. Straffer nog, ik bleek dat ook graag te doen, dat tassenspul, wat leidde tot, naja, nog meer tassen #schaterlach.
Ergens onderweg besloot ik min of meer zelf zoveel mogelijk de kleerkasten van vulling te voorzien en wat later ging het lijf in staking. De combinatie van die twee zorgde ervoor dat tassenmakerij op een erg laag pitje stond ten Khadetjeshuize. Af en toe iets kleins, iets dat relatief vlug gaat maar niet een tas waar ik al mijn liefde en energie in kon stoppen - realistisch en verspillingsgewijs gezien heb je natuurlijk ook maar een aantal tassen nodig.

503-02
503-03
503-04

Ik kon echter rekenen op een of andere goddelijke interventie... mijn trouwe werkpaard dat ik dag in dag uit overal meesleur - aka mijn handtas - zag er met de dag triestiger uit. Ik zag het met lede ogen aan want  een handtas die handig, niet lelijk, niet te groot en niet te klein is, dat is een puur gemak jong. Er werd een poging ondernomen om het te fixen maar het mocht niet baten; tijd voor nieuw gerief!

Dat nieuw gerief werd al snel gevonden - opnieuw goddelijk en zo, ik was niet eens op zoek maar vond toevallig #schaterlach -, er kwam zelfs kwijl aan te pas wegens helemaal mijn ding. Tot mijn oog op het prijskaartje viel... miljaar, wellicht elke euro waard maar budgettair gezien geen haalbare kaart - mark my words, ik kom er nog op terug. Ik ging in mijn patronengeheugen te rade, zocht en vond warempel iets wat min of meer die richting uit ging. Goddelijker dan dit kun je het moeilijk krijgen, niet?

503-05 503-06
503-07
503-08
503-09

M  A  A  T  |  Het patroon omvat drie verschillende maten, small - large - traveler size. De patroondelen van de kleine tas zagen me er zo ieniemienie uit, de traveler zo groot dat de keuze érg makkelijk was. Large is mijn leven #schaterlach. Ik veranderde er warempel niets aan, aan die maat.

M  A  A  K  P  R  O  C  E  S  |  Ik was van in het begin niet van plan me aan het patroon te houden. Mijn "droomtas" danste door mijn hoofd en ik paste het patroon daaraan aan;
  • exit de closuretab, enter een rits om de boel te sluiten
  • exit de manier van hengsels bevestigen
  • exit quasi alle versteviging die het patroon voorschrijft, enter de visie van Annelies
  • enter een groot ritsvak aan de achterkant van de tas
Eerst was ik nog van plan me te houden aan de werkbeschrijving, maar aangezien ik al aan zoveel mijn voeten veegde, deed ik van gebruik-uw-boerenverstand en tirez-votre-plan-gelijk-het-uitkomt. Ik kan er dus erg weinig over zeggen, over de handleiding -- hoewel mijn ervaring met Swoon is dat die handleidingen over het algemeen goed in elkaar zitten ;). Ik mopperde links en rechts wel eens, maar hé, er was een handleiding die ik kon volgen dus ik heb geen recht van spreken.

De tas op de foto's is leeg - om je een idee te geven van de stevigheid - en is best wel ruim. Ik krijg er makkelijk alles wat ik nodig heb in - ik sleur geen hebben en houden mee - en heb nog plaats voor een bescheiden lunch. Door de zijkanten anders te vouwen, is het mogelijk de tas nog uit te breiden. Wat versteviging betreft - ik kon het niet laten ;) - gebruikte ik wat er in huis te vinden was; LE420 (erg dun en soepel) op het kunstleer en H200 op de voering. Om de bodem wat extra mee te geven, streek ik op beide bodempanelen een laag Decovil en bevestigde er tussen nog een laag Style-vil - mijn voorkeur gaat uit naar Fast2Fuse maar mijn hamstervoorraad daarvan bleek uitgeput ;).

Ik werkte de tas eerst helemaal af, en toen kwam het... tijd voor de rivetten. Ik was zo slim om tot het allerlaatste moment te wachten vooraleer aan de tas te beginnen zonder te controleren of ik alles wat ik nodig had wel in huis had - niet dus. Bon, rivettentijd dus. Ik snuisterde in de voorraad en zag er zwarte zitten. Exemplaar 1 zat er min of meer redelijk in, nummer twee en drie gingen de mist in en vier, wel, daar durfde ik zelfs niet aan te beginnen. Ik heb geen spindel in huis, meestal bevestig ik die dingen met mijn variotang - en meestal gaat dat ook prima - dus ik was eerlijk gezegd wat pissig dat het deze keer niet vanzelf ging. Meneer Khadetjes werd erbij gesleurd om me van het nodige gereedschap te voorzien om die dingen te verwijderen en ik deed een nieuwe poging... Deze keer met exemplaren met een dubbele kop, want met  hengsels die langs beide kanten zichtbaar zijn, is dat gewoon mooier. Geen idee wat het verschil was, want ook deze rivetten werden met de variotang vastgezet, met het grote verschil dat deze er onmiddellijk perfect in zaten. Oef jong, zenuwinzinking afgewend #schaterlach

C  O  N  T  E  N  T  ?  |  Ik had een sjakos vandoen, dus ja! Heel erg eventueel zat ik wat tegen de (blog)deadline van dit bericht aan dus kan ik nog niet veel zeggen over of de tas ook praktisch zal zijn #schaterlach

Als ik kritisch naar de tas kijk, zie ik wel nog een aantal werkpuntjes en een aantal dingen die ik anders zou aanpakken bij een volgend exemplaar. Eerlijkheidshalve moet ik ook zeggen dat ik er even genoeg van had, van foefelen en prutsen tegen de klok ;).
Ik deed het niet, maar ik vermoed dat als ik alle materiaal en uren zou optellen die ik eraan werkte -- ik werk niet super snel, en combineerde met wat rondlopen in huis en gezellig doen met meneer Khadetjes, maar ik schat dat ik er toch minstens een uur of twaalf aan bezig was -- ik beter af was met het winkelexemplaar ;).

503-10
| Stof: zwart kurkleer (K-bas) | Stof voering: Gingiber driehoeken (PiekeWieke) |
| Fournituren: K-bas | Patroon: Nora (Swoon Patterns) met aanpassingen |

#lst ofwel  Let's sti(c)k together is een initiatief van Flaflinko waarbij wie dat graag wil rond eenzelfde thema werkt. Deze keer waren er twee thema's; gepakt&gezakt en terug naar school. Aangezien zowat alles en iedereen hier meestal voorrang heeft op mijn eigen wenslijstje, negeerde ik alle schooltoestanden en ging ik resoluut voor een handtas voor mezelf. Geef me eens ongelijk ;)





Stof in 2017: 23 in  - 91 uit  (11 gekocht&verwerkt - 14 verkocht - 7 gekregen)  - #1in3uit

donderdag 10 augustus 2017

Werkelijk


De her en der rondslingerende projecten-die-nog-wat-liefde-nodig-hebben aka ufo's werden verzameld, een lijstje werd gemaakt en sindsdien kwel ik mezelf met het leegmaken van die zakjes - neuroot als ik ben verzamel ik alle projecten waaraan ik bezig ben in van die meubelgigant ziplockzakjes ;).
Ja, kwel... je leest dat goed. Het zijn allemaal projecten die ik met veel liefde startte maar eens ze in een zakje belandden en daar blijven liggen, verandert dat snel. Mijn hoofd gaat verder met plannen en tijd of zin om iets af te werken, tja, daar wringt het schoentje nogal vaak.

501-02
501-03
501-04

Om dochterlief haar communiejurk was extra feestuitstraling te geven, knipte ik enkele tule cirkelrokken, die ik in de voeringsjurk vastnaaide. Ten Khadetjeshuize worden echter geen jurken gemaakt om in de kast te hangen en de extra lagen tule zorgden ervoor dat de jurk niet zo eenvoudig door gedragen kon worden. Voorzienig als ik was, kocht ik tegelijk met de tule een stuk stof dat als onderrok kon dienen... het enige was moest gebeuren was de rokken los tornen (#hoeratornen), het boeltje opnieuw rimpelen (#hoerarimpelen) en aan een elastiek uit de voorraad bevestigen (#hoeraelastiek). Oh, zei ik al dat het ging over maar liefst vijf lagen tule (#hoeratule)? Als je een beetje van goede wil bent, kun je je voorstellen dat ik niet echt zat te springen om dit ***klusje te fix'en #schaterlach

501-05

Ik zette me er toch maar aan omdat het bovenstuk dat ik in gedachten had voor erboven ook in die stapel te vinden was... Toen ik volop shortjes aan het stikken was, had ik 1 outfit in gedachten die wat 'chiquer' was dan een gewone speelshort; ik maakte een blauw exemplaar met zelfgemaakte biais - oh joy oh joy, een springerig stofje om biais te maken, ge kunt niet beter kiezen #schaterlach - en daarop plande ik een soortement van korte top. Zo gezegd zo gedaan, ik stikte het bovenstukje van een Just Knot It met een tailleband eraan in een gekoesterd stofje en hees het kind erin.

Dat. was. het. niet.

Beide stukken waren mooi op zich, maar de combinatie was zo fout dat zelfs ik het zag. Ik tornde de tailleband terug los, deponeerde het geheel in een ikeazakje en stikte een plan B tshirtje of twee #schaterlach.

501-06
501-07
501-08
501-09

Maar de tule en de top samen, dàt leek me wel een goed idee...

De eerste poging leerde me dat ik er met een band die even breed was niet ging komen. Ik liet dochterlief de rok aandoen - daar had ik eigenlijk met mijn fototoestel moeten klaarstaan, tule brengt toch echt de prinses in de kwajongen naar boven ;) - en probeerde min of meer op te meten hoe breed het op bepaalde punten moest zijn om niet al te crop top te worden en toch rekening te houden met het typische holle ruggetje van dochterlief. Het leverde me een behoorlijk komisch patroondeel op - dat ook niet helemaal op punt staat maar wegens 'draagbaar genoeg' doe ik mijn ogen toe en geniet ik van dochterlief die rondjes blijft draaien - en een kind dat door het dolle heen is en dagenlang met haar poep staat te schudden terwijl het zichzelf staat te bewonderen. Of hoe schoon en simpel het leven kan zijn - moest dat nu werkelijk zo lang duren #schaterlach

501-10 501-11 501-12





Stof in 2017: 23 in  - 89 uit  (11 gekocht&verwerkt - 14 verkocht - 7 gekregen)  - #1in3uit
M e v r o u w   K h a d e t j e s   v s   d e   u f o ' s :   5  d o w n